شکم یکی از مهمترین نمادهای مردانگی است. مردی که فاقد شکم برآمده باشد چیزی کم دارد و نمی‌توان با قاطعیت لفظ مرد را در موردش به‌کار برد. متاسفانه در سالهای اخیر، در پی استحاله شدن جوامع مردانه و استثمار آنها توسط زنان، تعداد شکمهای گنده به شدت در حال کاهش است.

همانگونه که ذکر شد شکم مرد اهمیت فراوانی دارد و به همین دلیل است که شاعر می‌گوید: "شکم مرد به ز دولت اوست!"

نقل است که در روزگاران گذشته، مردان با شکم گنده ارج و قرب فراوان داشتند. این مردان هرجا که می‌رفتند مورد توجه بودند و دختران زیادی هم کشته مرده آنها می‌شدند. مرحوم "اشکم‌الدوله چاق‌الممالک" در کتاب "از شکم تا شکم" می‌نویسد: «امروز در خیابان دخترانی گرد ما آمده بودند و خود را شیفته ما نشان می‌دادند. ما چون این موج عشق و علاقه را دیبدم مصمم گشتیم بر ابعاد شکم خویش بیافزاییم!»

متاسفانه چندصباحی نگذشت که در اثر غفلت مردان، شکم که ابهت و اقتدار مرد را نشان می‌داد مورد ظلم و ستم واقع شد.

موج شکم‌زدایی از چه زمانی شروع شد؟

با آغاز جنبش‌های فمینیستی در ایران، عده‌ای از زنان که چشم دیدن شکم‌های گنده و دوست‌داشتنی مردان را نداشتند در محافل بین‌المللی ناله سردادند و کار را به رسانه‌های خارجی کشاندند. دولتهای غربی که مترصد چنین فرصتی بودند نهایت سوء استفاده را کرده و بودجه‌ای در جهت کاهش سایز شکم مردان به تصویب رساندند. این بودجه در قالب پروژه‌هایی چون "رادیو کمانه" و سایتهایی چون "شهناز"، "گدار" و "سوزآنلاین"، تنها و تنها یک هدف را نشانه گرفته بودند: شکم مردان!

این رسانه‌ها در مقالات و یادداشتهای فراوان خود از مضرات شکم گنده نوشتند. کارشناسان پزشکی آنان در برنامه‌های مختلف اعلام کردند که شکم برآمده احتمال سکته، سرطان و سایر بیماری‌ها را افزایش می‌دهد. به این ترتیب با شروع این موج مسموم تبلیغاتی بود که مردها کم‌کم اقتدار و ابهت خویش را که همانا در شکشمان پدیدار بود از دست داده و در چنگال فمینیسم گرفتار شدند!